De moeilijkste wedstrijd van het jaar is ongetwijfeld het clubkampioenschap. Clubgenoten met wie je anders samen in de waaier rijdt probeer je nu op de kant te zetten, uit het wiel te rijden, te flikken en te verslaan. Zo ook deze keer.
Het CK bestaat uit een tijdrit over 1609 meter met vliegende start, hierna gevolgd door een koers over 60 minuten + 3 ronden met daarbij halverwege een tussensprint.
Op de heenweg begint het zachtjes te regenen en de beelden van Aduard spoken al weer door mijn hoofd terwijl ik op eieren door elke bocht kruip. Op de baan aangekomen klaart het gelukkig op en zo kan ik in droge, maar winderige omstandigheden mijn tijdrit afwerken. Door de harde tegenwind op het stuk naar de start begin ik hier eigenlijk iets te langzaam en het duur dan ook net wat te lang voor ik in mijn ritme kom en met een snelheid van 52-54 over de baan vlieg. Het stuk tot 1000 meter gaat goed, waarna de wind zich weer tegen mij keerde en het tempo langzaam maar zeker richting 45-46 per uur gaat. Gelukkig is daar de laatste bocht en kan ik met de wind nu vol tegen het tempo op 46 per uur houden. Dit levert mij een tijd van 1:57 op. 2 seconde sneller dan Sepp en 3 seconde sneller dan Paul.
Na de tijdrit is er even een moment om op adem te komen, want zo'n korte maar heftige inspanning vraagt toch behoorlijk wat van je longen. Al hoestend en kuchend komt iedereen weer op adem om na ongeveer 30 minuten van start te gaan met de koers.
Vanuit de start trekt Lennaert het peloton gelijk op een lint waardoor een aantal renners er binnen no time afliggen. Voor deze renner(s) is het te hopen dat de vorm tijdig terugkeert voor het crossseizoen. Hierna blijft het demarrages regen en dunt de groep snel uit tot een man of 7-8. Tot op dat moment kan ik goed volgen, maar heb alleen af en toe moeite direct in het wiel te geraken na een versnelling. Op eigen tempo lukt dat echter steeds. Na een ronde of 10 heeft de uiteindelijke schifting wel plaats gevonden en wordt er rustig gedraaid richting de eerste tussensprint. Er zijn enkele versnellingen vooraf, maar door het ontbreken van de ploegentactiek worden deze pogingen teniet gedaan. Omdat de wind nog steeds op kop staat richting de finish probeer ik zo laat mogelijk aan te gaan en weet zo vrij eenvoudig de benodigde 5 punten te bemachtigen. Hierna wordt er nogmaals even versneld omdat een aantal jongens de sprint hebben laten lopen en nu op een gaatje zitten. Het gevolg is dat we nog slechts met 5 man rondrijden voor de eind overwinning. Ik heb op dat moment 4 punten voorsprong op de nummer 2 Paul, dus achter het enige wat ik hoef te doen is op maximaal 3 plekken achter Paul te finishen.
De mannen met power laten zich in de tweede helft nog verschillende malen zien, maar door de harde wind en het goed samenwerken van de mannen erachter slaagt niemand erin een beslissende voorsprong te forceren. Met nog 4 ronden te gaan weet Jelte in zijn uppie nog een behoorlijk gat te slaan en even lijkt dit definitief. Theo onderkent het gevaar en maakt de oversteek in zijn eentje. Nadat hij bij Jelte aansluit ontstaat er echter geen juiste verstandhouding waardoor ik zelf in de laatste ronde het gat dicht kan knallen, waarna het geloer wederom begint. Op 400 meter zit alles weer bij elkaar en is het dus een kwestie van het goede wiel/moment te kiezen. Ik kies het wiel van Paul en ga wederom zo laat mogelijk aan. Met nog 50 meter te gaan schakel ik bij en weet Paul met een wiellengte te kloppen. Buit binnen met maximale score!
Nu snel weer de orde binnen de groep herstellen en het juiste team voor het NCK op poten krijgen voor een laatste krachtmeting op de weg.