Nog 2 weken en we kunnen weer los. Dan begint het Nationale cyclocross seizoen met de eerste wedstrijd in Harderwijk. Het staat op de planning om hier te starten, maar dit hangt een beetje af van de fysieke staat waarin ik op dat moment verkeer.
Op 25 augustus heb ik tijdens een clubtijdrit een schuiver gemaakt met een snelheid van 50 - 55 per uur. Samen met Sepp reed ik de laatste tijdrit van het clubklassement in de vorm van een koppeltijdrit. Het had de hele dag al geregend en de wegen lagen er gevaarlijk bij. Op het moment van rijden was het echter droog en met de wind in de rug reden we dan ook met flinke snelheid over het parcours. De bocht na het lange rechte stuk is niet scherp en goed te overzien. Toch zie ik bij het insturen van de bocht de tegemoetkomende fietsers te laat en moet dus in de bocht nog corrigeren. Dit, in combinatie met de hoge snelheid, smalle bandjes en het gladde wegdek, bleek niet te kunnen en zo schoof mijn voorwiel weg waarna de rest volgde.
Sepp die achter mij reed kon niet meer ontwijken reed over mij heen en verdween enkele meters lager in een ondiepe moddersloot. Op zich niet heel erg fijn, maar hij kwam er in ieder geval af zonder schade. Ikzelf daarentegen had een aantal flinke schaafwonden op kuit, knie, bovenbeen, heup, rug, elleboog en hand. Tevens waren de shifters op mijn ligstuur gesneuveld en had mijn stuur en derailleur een aantal flinke krassen en deukjes opgelopen.
In eerste instantie leken alle wonden vrij oppervlakkig, met uitzondering van mijn elleboog, en leek een voorspoedig herstel dan ook mogelijk. Mijn sprintoverwinning om de tweede plaats een dag later leek dit ook te bevestigen.
Helaas bleek het toch allemaal wat minder voorspoedig te gaan en enkele dagen later waren mijn lymfeklieren in de lies zo gezwollen dat ik amper nog in tijdrithouding kon fietsen. Dit bleek ook wel uit het feit dat ik na 1,5 van de 3 ronden moest lossen tijdens de ploegentijdrit op de afsluitdijk. Erg zuur was daarbij ook dat we als team 11 seconde tekort kwamen voor het podium. Met een goede Bart was dit gat zeker te overbruggen geweest. Dubbel balen dus.
Twee weken later met de wonden inmiddels aardig geheeld stond de eerste cyclocrosstraining in Hattem op het programma. Samen met Lennaert zijn we in de TH bak heen gereden, om daar aangekomen, door file in Groningen, de groep net te missen. We zijn daarom maar een rondje gaan rijden door de bossen aldaar. Na ongeveer 60 minuten zie ik links wat langsflitsen en daar blijkt gelukkig de groep te trainen die we zochten. Na enkele technische lusjes sta ik onderaan een heuveltje en probeer weg te rijden. Ik krijg mijn voet echter niet gelijk in de pedaal, glij weg en ram de zijkant van mijn pedaal precies mijn enkel in. Daarbij rij ik ook nog met mijn voorwiel langs mijn been waarbij ik de bijna geheelde wond weer overhaal van onder tot boven. Helaas is hierdoor een abrupt eind gekomen aan mijn eerste training.
Na enkele dagen hinken lijkt alles wel weer wat geheeld te zijn, maar helemaal goed voelt het nog niet. Zo meteen maar eens testen bij het clubkampioenschap en daarna verder trainen voor het NCK en de komende veldritten. De volledige veldritkalender heb ik inmiddels op www.cycle-cross.nl gezet. Het plan is om zoveel mogelijk GOW's te rijden en misschien nog wat nationale wedstrijden toe te voegen. Ook heb ik zelf nog plannen voor een cross in of om Groningen. Tot dusver is dit alleen nog maar een plan, maar hopelijk blijft het niet bij plannen.