Vrijdag om 18:00 hijs ik mijzelf in Roden op de fiets om de 15 km naar Groningen weer te volbrengen. Een ware opgave, want na een lange dag met zware benen, weinig zin en wind tegen is zijn dit 15 hele lange kilometers. "Ik toeterde nog naar je, maar je zag niks" kreeg ik op zaterdag te horen. De fiets de fiets en anders niets. Malen zonder gedachten en proberen om zo snel mogelijk thuis te zijn. Zaterdagmiddag vind ik gelukkig een meesterknecht in Marieke die mij vergezeld op de terugweg. Geen sinecure voor haar na een 3 uur durende looptraining van die ochtend.
Zondagochtend ben ik niet vooruit te branden en ik twijfel of ik niet beter thuis kan blijven en zo de eerste aflevering van VisTV mee te pakken. Elke zondag om 10:00 en elke zaterdag om 07:30 de herhaling, maar dat terzijde.
Ik besluit met enige vertraging toch maar mijn spullen te pakken en begeef mij richting Annen alwaar de laatste trainingswedstrijd van Wielervereninging Meteoor Assen Roden op het programma staat.
Met de wind in de rug en een prachtige zon aan de hemel peddel ik relaxed de 20 km naar Annen toe. Nog steeds met weinig moraal, maar bij het zien van mijn ploeggenoten komt er dan toch wat drang naar de koers. Van Taeke ontvang ik nog een schitterende Team Hekman pet en hoody met daarop zelfs mijn naam. Hoe profi wil je het hebben. Mijn motto voor dit jaar "Meer Pro dan Falvio"!
Na wat dringen bij de start en een uiterst nerveuze neutralisatie bevind ik mij in no time in de voorste gelederen. Het rondje is schitterend en de wind zorgt voor het nodige waaierwerk. Al in ronde 2 rijdt ploeggenoot Alan Looms weg met de jarige Steven Sloof dus in de achtervolging hoeven wij niet teveel te doen. Enkel attent voorin blijven en zorgen dat we zo compleet mogelijk blijven om dan in de finale een aantal ijzers in het vuur te hebben.
Tot 2 ronden voor het eind zit ik nog erg makkelijk in de groep en kan versnellingen van met name de Tandje Hoger renners goed parreren. Bij het ingaan van de laatste ronde zijn de benen bij Steven Sloof op en zo is alleen Alan nog vooruit. Een welhaast onmogelijke opgave en al snel is ook hij er aan voor de moeite. Dit betekend wel dat er een man of 25 nog meedoen voor de overwinning. Mijn benen zijn nog goed en op het laatste stuk voor de wind geef ik een paar keer zelf gas en reageer op demaragges van anderen. Uiteindelijk blijven we met 6 man vooruit en geef ik nog een keer het volle pond om zo ploeggenoot Taeke uit de greep van het "peloton" te houden. Gelukkig weet Taeke de sprint te winnen voor Harko Kievit en Peter de Weerd. Ikzelf kan er niks meer uitpersen en als een verkeerd geparkeerde auto mijn weg versperd is het tempo er goed uit. Op plek 5 bol ik binnen.
Na 4 keer ekehaar en 1 keer Annen en een paar keer Corpus mag ik zeer tevreden terugkijken op de afgelopen periode. Ondanks mijn slechte voorbereiding zit ik constant in de eerste groep en kan het hierin zelfs afmaken. Nu op naar een mooi trainingskamp in Limburg, een laatste trainingskoers in Enter en de eerste echte klassieker van dit jaar. De omloop door het land van kleine Hein.